กาแฟแก้วที่เย็นชืด

นั่งมองควันที่จางหายไปกับตา
กับเก้าอี้ที่ว่างเปล่าในมุมนี้
เข็มนาฬิกาหมุนไปไม่ใยดี…
(รอคุณมาต่อ… ถึงความเงียบเหงาในยามบ่าย)